تخمه آفتابگردان، دانهٔ درونی گل آفتابگردان است که پس از رسیدن کامل گل، از مرکز آن جدا شده و در آفتاب یا دستگاههای مخصوص خشک میشود. این تخمهها معمولاً بیضیشکل، پهن و نوکتیز هستند و پوستهای نازک، سیاه، سفید یا راهراه با رگههای خاکستری، دور مغز کرمرنگ و کمی کشیدهٔ آنها را پوشانده است. مغز تخمه آفتابگردان بافتی ترد و کمی روغنی دارد و طعمش ملایم، شیرین و آجیلی است. این تخمه را میتوان بهصورت خام، بوداده، شور، نمکی یا با طعمهای متنوعی مانند لیمو و فلفل مصرف کرد. تخمه آفتابگردان سرشار از ویتامین E، منیزیم، سلنیوم، مس، پروتئین گیاهی و چربیهای سالم است و به سلامت قلب، تقویت سیستم ایمنی، بهبود پوست و مو و کاهش التهاب کمک میکند. در آشپزی از آن در آجیل، سالاد، نان، گرانولا، شیرینی و برخی دسرها استفاده میشود. نگهداری این تخمه در ظرف دربسته و جای خشک و خنک یا یخچال، از تند شدن چربیاش جلوگیری میکند و تازگیاش را حفظ مینماید. تخمه آفتابگردان مرغوب را از دانههای یکدست، پُر، بدون کپک، بدون سوراخ و بوی مطبوعش میشناسند. این تخمهٔ کوچک، میانوعدهای مغذی و پرانرژی برای تمام فصلهاست و میتواند بخشی از یک رژیم غذایی متعادل باشد.