آكنه يكى از شايع ترين اختلالات پوستى است كه به دو صورت آكنه ولكاريس (Acne vulgaris) كه به طور متداول در دوران نوجوانى و جوانى بروز مى كند و آكنه رزاسه (Acne Rosacea) كه بيشتر در نوجوانان ديده مى شود، بروز مى كند. اين بيماري بيشتر در مناطقى نظير صورت، گردن، پشت و سينه كه داراي غدد چربي فراواني مي باشند، ديده مي شود و در خانم ها شايع تر از آقايان بوده و در هنگام بلوغ به حداكثر ميزان خود مي رسد. افزايش فعاليت غدد سباسه و به دنبال آن بسته شدن مجراي خروجي اين عدد در اثر افزايش ضخامت لايه شاخي پوست سبب به وجود آمدن كومدون هاي باز و سرسياه يا كومدون هاى بسته و سر سفيد و ... مى گردد، كه ممكن است به ايجاد اسكار و تغييرات رنگدانه اى بيانجامد. فعاليت باكتري ها و به دنبال آن هجوم سلول هاي التهابي به محل ايجاد آكنه، باعث تشديد بيماري و به وجود آمدن جوش هاي چركي و التهابي مي گردد. اسـترس، اشعه ماوراى بنفش نور خورشيد، الودگي محيطى، مصرف بعضي از داروها، رژيم هاي غذايي خاص حاوى ميزان چربى و قند بالا و استفاده از مواد آرايشي غير اســتاندارد و كومدوژنيك از ديگر عوامل تشديد بيماري مي باشد. كاربرد تركيبات موضعي حاوي مواد آنتي باكتريال به منظور رفع موثر جوش ها و تركيبات كاهش دهنده سبوم پوست در موارد آكنه هاي شديد در رفع آكنه پوسـت از اهميت بالايى برخوردار بوده و همچنين امروزه استفاده از محصولات پوستى داراى تركيبات با منشاء طبيعى جايگاه ويژه اى در جهان يافته است.